Τώρα είναι Μάης-ροδιά-Κόνιτσα--Πέτρινα - Μαστοροχώρια. ΜΟΥΣΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Ηπειρώτικα παραδοσιακά ... από τα δικά μας μέρη.!! [πατήστε τη πάνω φώτο η το κάτω βίντεο και απολαύστε τα φωνητικά και μουσικά ακούσματα ]

τραγούδι αγάπης

Τώρα είναι Μάης κι η άνοιξη 

τώρα είν' το καλοκαίρι.

Ροδιά μου, λουλουδιά μου

Τώρα κι ο ξένος βούλεται να πάει στην κάλη του.

Ροδιά μου, λουλουδιά μου

[[Τώρα κι η γη στολίζεται στ' άνθη και στα λουλούδια.

Τώρα κι ο ξένος βούλεται να πάει στην κάλη του.]]

Νύχτα σελώνει τ' άλογο, νύχτα το καλιγώνει.

Ροδιά μου, λουλουδιά μου

Βάζει τα πέταλα χρυσά και τα καρφιά ασημένια.

Ροδιά μου, λουλουδιά μου

Και τα καλιγωστήρια του, χρυσά μαλαματένια.

Ροδιά μου, λουλουδιά μου

(η ιστορία με στίχους συνεχίζει αλλά ζωντανά παίζει το μισό-αξίζει να το διαβάσετε)

Στον δρόμο όπου πήγαινε στον δρόμο που πηγαίνει,

Βρίσκει την κόρη από μπροστά την βρύση να γιομίζει.

Κόρη μ' για βγάλε μας νερό να πιω εγώ κι ο μαύρος.

Κόρη μου γιατί θλίβεσαι και βαρυαναστενάζει.

Έχω άντρα στην ξενητιά και λείπει τριάντα χρόνια.

Άλλοι μου λέν' πως πέθανε κι άλλοι μου λέν' πως χάθηκε.

Αλήθεια κόρη μ' πέθανε αλήθεια κόρη μ' χάθηκε.

Ηπειρώτικο παραδοσιακό τραγούδι - Φιλιππίδης κλαρίνο - αν και υπάρχει μεταφραστικό σελιδας
ας κανουμε την καινοτομία ....

❧

Pomegranate-tree, my flower

Now it's May and spring, now it's summer.

Pomegranate-tree, my flower

Now the earth is adorned with blossoms and flowers.

Now the stranger desires to go to his beloved.

In the night he saddles his horse and shoes it.

Places the golden horse-shoes and silver nails.

And his shoe-hammer, made of gold.

On the road where he was going to go,

He finds his girl filling a pitcher from a fountain.

My girl, bring me water to drink, I the unfortunate one.

My girl, makes you you grieve and weighs you down?

I have a man in foreign lands and I've missed him thirty years.

The others tell me he's dead, the others tell me he's lost.

Truly, my girl, he's dead, truly, my girl, he's lost.

❧

Ηπειρώτικο παραδοσιακό τραγούδι της αγάπης. Χορεύεται ως ιδιότυπο τσάμικο της περιοχής των Μαστοροχωρίων Κόνιτσας, και αποτελεί κατ' ουσίαν μια πατινάδα του αρραβώνα. Είναι γνωστό σε όλη την πολιτισμική ενότητα, αλλά προέρχεται από το χωριό Ασημοχώρι (παλιό Λεσκάτσι). Τα λόγια του είναι γνωστά και διαδεδομένα και σε άλλες περιοχές του Ελληνισμού. Στο κλαρίνο και στο τραγούδι ο αείμνηστος, εκπληκτικός Μιχάλης Πανουσάκος.

Οι στίχοι: 

Αϊ για φέξε φεγγαράκι μου, 

να πά(ν)ω στην αγάπη μου φέξε ψηλά και χαμηλά,

 γιατί 'ναι λάσπες και νερά. (φέξε και χαμηλότερα να πάνω γρηγορότερα)

Εγώ φωτάω ως το πρωί, ποιος έχ' αγάπ' ας πάει να δει ας παν να ιδούν τα μάτια μου, 

πως τα περνά η αγάπη μου μην ηύρε αλλού και αγάπησε και μένα μ' απαράτησε. (Ποιος το ΄πε Νικολάκη μου, δε σ' αγαπώ πουλάκι μου) 

Αν στο ΄πε ο ήλιος να μη βγει, 

τ' άστρο και αυτό να μη φανεί.

Παλιό, Ηπειρώτικο τραγούδι της αγάπης ως προς τους στίχους του και γαμήλιο τσάμικο αλλά και πατινάδα, ως προς την περίσταση που το τραγουδούν. Ένα από τα πιο διαδεδομένα και δημοφιλή τραγούδια του Ηπειρώτικου γάμου, που το τραγουδούν σχεδόν σε ολόκληρη την Ήπειρο. Αν και κοιτίδα του θεωρείται η περιοχή των Τζουμέρκων, εντούτοις σήμερα τραγουδιέται από άκρον εις άκρον της Ηπείρου, ειδικά στους νομούς Ιωαννίνων, ορεινής Άρτας και Πρέβεζας και βορειας και δυτικής Θεσπρωτίας όπου το ύφος είναι γενικά κοινό και διαφέρει σε σχέση με το λεγόμενο καμπίσιο ύφος, νότιας Άρτας και Πρέβεζας που προσιδιάζει με το ύφος του Ξηρόμερου.

- Η παρούσα ηχογράφηση αποδίδει εξαιρετικά τον "παλιό" τρόπο απόδοσης του τραγουδιού, το οποίο τραγουδούσαν αντιφωνικά πρώτα οι άντρες και ύστερα οι γυναίκες.Δίσκος: "Η Ήπειρος της Πεντατονίας και οι μεταλλάξεις της" Τραγουδούν: Γιώργος Σάρρος (κλαρίνο) & το συγκρότημα του Μιχάλη Πανουσάκου (αντρικές φωνές) Ντόπιες κάτοικοι του Πύργου Κόνιτσας (γυναικείες φωνές): Λένα Σουρέλη, Αριστέρα Οικονόμου, Γεωργία Κίσκου, Λουκία Πρωτόπαππα, Λευκοθέα Ξάνθου, Φρειδερίκη Τζαχάνη, Ευλαμπία Πρωτόπαππα. Φωτογραφικό υλικό: Πύργος Κόνιτσας (αντλήθηκε από το site: www.stratsiani.gr )

Οι στίχοι:

 Ξύπνα περδικομάτα μου 

κι ήρθα στο μαχαλά σου χρυσά πλεξούδια σου 'φερα 

να πλέξεις στα μαλλιά σου. 

Δεν το 'ξερα λεβέντη μου 

πως ήρθε η αφεντιά σου να πεταχτώ 

σαν πέρδικα να 'ρθω στην αγκαλιά σου. 

Κι αν ήρθες καλωσόρισες

 κι ας έκανες και κόπο ήρθες 

και μας ομόρφυνες τον έρημο τον τόπο. 

Να γίνω γη να με πατείς γιοφύρι να περάσεις 

να γίνω κι ασημόκουπα να σε κερνώ να πίνεις. 

Εσύ να πίνεις το κρασί κι εγώ να λάμπω μέσα.

Τραγούδι σε ρυθμό τετράσημο

Τι να σου κάνω Χάιδω μου
τι να σε κάνω γιε μου. Εγώ ο μαύρος Χάιδω μ' γέρασα,
 κι εσύ θέλεις παιχνίδια. Θέλεις στην κούνια Χάιδω μ' βάλε με,
 θέλεις στη σαρμανίτσα. Με το να σ' πόδι Χάιδω μ' κούνα με,
και με τα χέρια σ' γνέσε. Και με το στόμα σ' Χάιδω μ' το γλυκό,
πες μας γλυκά τραγούδια.

====================================================================

Το ακουστικό και φωτογραφικό περιεχόμενο απο αρθρα και δημοσιογραφία σελιδες άλλων αποτελούν προσωπικό έργο αυτων των δημιουργών στους οποίους και ανήκουν. Τα βίντεο δεν χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς αλλά μόνο ως πολιτιστική αναφορά. Δεν αποκομίζουμε και δεν επιθυμούμε κανένα κέρδος από αυτό.

====================

 παρακαλούμε τους αναγνώστες σε καθε επιτρεπτή αντιγραφή των κειμένων - φωτογραφίας, σε δημόσιες κοινοποιήσεις να αναφέρονται όλες οι πηγές που αναγραφοντε..ευχαριστούμε ¶©magicArt pages, _#VoluntaryArtCommunity_Action4eu_org 

 - ☺ -

ΤO ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΜΟΙΡΟΛΟΙ, ΕΚΑΝΕ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ «ΣΗΚΩ ΜΑΡΙΟΛΑ»,

 γνωστό  μοιρολόι  από μελέτη μουσικών έργων για την  Ήπειρο που έκανε ο Δημήτρης Σκύλλας.

Οι Λονδρέζοι και η μειονότητα των Ελλήνων μεταναστών το απόλαυσαν, στο Αβαείο του Γουέστμινστερ στο Λονδίνο! 2015

το «ΣΗΚΩ ΜΑΡΙΟΛΑ απ΄τη γή ...»

 -Σήκω, Μαριόλα μ', απ' τη γη κι από το μαύρο χώμα.
άντε Μαριόλα μου
-Με τι ποδάρια η μαύρη να σ'κωθώ, χεράκια ν' ακουμπήσω,
ψυχή καρδούλα μου
-Κάμε τα νύχια σου τσαπιά, τις απαλάμες φτυάρια,
άντε Μαριόλα μου
(Ρίξε το χώμα από μεριά, τις πέτρες 'πο την άλλη,
Κι έβγα, Μαριόλα μ', να σε ιδώ,
κι άπλωσε το χεράκι σου και πιάσε το δικό μου.
-Το μνήμα μ' εχορτάριασε κι έλα να βοτανίσεις,
Να χύσεις μαύρα δάκρυα, ίσως και μ' αναστήσεις)

 Πλήθος κόσμου,βρέθηκε την ιστορική Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015, στο Αβαείο του Γουέστμινστερ(3), για να ένα νέο έργο που βασίζεται σε... ηπειρώτικο μοιρολόι!!! ... τιμή στους προγόνους μας.

Το έργο έχει ως βάση το γνωστό Ηπειρώτικο  μοιρολόι  «Σήκω Μαργιόλα» και είναι το δεύτερό σχετικό έργο, του Βολιώτη μουσικοσυνθέτης Δημήτρη Σκύλλα(1), ο οποίος ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια στο Λονδίνο.Η Ουρανία Γκάσιου(2) που έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο, ζει κι αυτή στο Λονδίνο, αλλά παράλληλα είναι οργανίστα στο Μέγαρο Μουσικής.  Η Ουρανία, έχει καταγωγή από την Ήπειρο. 
Ο Έλληνας συνθέτης, μιλώντας στο epirusgate,ανέφερε:"Είναι μεγάλη μου τιμή να παρουσιάζω σε πρώτη εκτέλεση ένα έργο μου βασισμένο σε Ηπειρώτικο μοιρολόι και ειδικά σε έναν τόσο σημαντικό χώρο, δείχνοντας, ελπίζω, πως παρ'ολες τις δυσκολίες που βιώνει ο πολιτισμός μας, οι Έλληνες δημιουργοί συνεχίζουμε σταθερά το έργο μας''.

Μοιρολόι, η ανάλυση του πεπρωμένου, της μοίρας, της τύχης

Μυρολόγια ( μοιρολόγια )
------------------------------------------------------------------

Μυρολόι = θρήνος
Μοιρολόι = η ανάλυση του πεπρωμένου, της μοίρας, της τύχης
Μυρολογώ = θρηνώ
Μοιρολογώ = λέω τη μοίρα
Όπως φαίνεται, άλλο το μυρολόι κι άλλο το μοιρολόι.
Έχει επικρατήσει όμως (κακώς) με το «μοιρολόι» να εννοούμε το θρήνο, τα θρηνητικά τραγούδια κυρίως είτε αυτά αναφέρονται στο θάνατο είτε στην αγάπη είτε στα βάσανα της ζωής.
Με καταβολές πολύ παλιές και με τις πρώτες αναφορές στον Όμηρο, στο θρήνο για το χαμό του Πάτροκλου και το θάνατο του Έκτορα.
Κάθε περιοχή σχεδόν της Ελλάδας έχει και τη δική του παράδοση στα αντίστοιχα τραγούδια.
Από τους μικρασιατικούς αμανέδες, τα ποντιακά μυρολόγια, τα ηπειρώτικα, τα κρητικά - ριζίτικα, τα μανιάτικα ...

Τα πιο εντυπωσιακά ίσως και πιο γνωστά, τα ηπειρώτικα και τα μανιάτικα, έχουν να κάνουν με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά και τα κοινωνικά στοιχεία των κατοίκων των περιοχών αυτών.
Ήπειρος και Μάνη, περιοχές πολύ φτωχές, ορεινές, με συνθήκες ζωής πολύ δύσκολες.
Όμως και κάτοικοι που κρατάνε τις παραδόσεις πεισματικά.
Η ξενιτιά, οι κακουχίες, ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση, η υπερηφάνεια, η τιμή είναι μερικά κοινά χαρακτηριστικά.
Έτσι, τα περισσότερα μυρολόγια στις περιοχές αυτές αναφέρονται στην ξενιτιά και στο θάνατο, κυρίως κάποιου νέου ή νέας, συνεπώς «άδικο» χαμό.

(σε επόμενο κείμενο θα έχουμε αφιέρωμα με πολλά μουσικά βίντεο..),.......................

Πηγή:www.lifo.gr - http://vertigo.pblogs.gr - epirusgate.blogspot.com - http://www.inepirus.gr

www.culturenow.gr

(2) Ουρανία Γκάσιου

 … άρχισε σπουδές οργάνου το 1998 με τον Νίκολας Κύναστον ως υπότροφος του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής». Το 2004, ως υπότροφος της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε με υποτροφία του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης». Αποφοίτησε με διάκριση, επαίνους και βραβεία ερμηνείας. Το 2006, ανακηρύχτηκε Μέλος (Fellow) της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου. Υπήρξε για δύο συνεχείς χρονιές υπότροφος του ιδρύματος Eric Thompson και παρακολούθησε μαθήματα με τον Johannes Geffert στην Κολωνία και τη Susan Landale στο Λονδίνο και το Παρίσι. Έχει διακριθεί στον Διεθνή Διαγωνισμό Οργάνου του Σαιν-Μωρίς της Ελβετίας, στο Διαγωνισμό Εric Thiman της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου και στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πιάνου της Άνδρου.

Έχει εμφανιστεί στο Ρόυαλ Φεστιβάλ Χολ, στον καθεδρικό και το αβαείο του Ουεστμίνστερ, του Άγιου Μαρτίνου των Αγρών, του Μπαθ, του Άλντενμπεργκ, της Βαρκελώνης, στο κάστρο της Μπρατισλάβας και στο Storkyrkan (καθεδρικός του Αγίου Νικολάου) της Στοκχόλμης. Επίσης, έχει ηχογραφήσει έργα Βρετανών συνθετών σε δύο ιστορικά εκκλησιαστικά όργανα του Λονδίνου. Εμφανίζεται τακτικά ως σολίστ και συνεργάζεται με σύνολα μουσικής δωματίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι η οργανίστα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και του γαλλικού προτεσταντικού ναού του Λονδίνου.

(3) Αβαείο του Γουέστμινστερ

Ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα του Λονδίνου είναι το Αβαείο του Ουεστμίνστερ, μία όμορφη γοτθική εκκλησία που συγκαταλέγεται στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Ιδρύθηκε στα μέσα του 10ου αιώνα από τους Βενεδικτίνους μοναχούς ως τόπος λατρείας του Αγίου Πέτρου, ενώ η σημερινή εκκλησία χτίστηκε το 1245 από τον Ερρίκο τον Γ’ για να αποτελέσει τον τόπο ταφής του, αλλά και των απογόνων του. Η μακραίωνη ιστορία του μεγαλοπρεπή ναού του έχει συνδεθεί με μεγάλες προσωπικότητες της Βρετανίας, καθώς φιλοξενεί τους τάφους του Κάρολου Ντίκενς, του Τζέφρι Τσότσερ και του Κάρολου Δαρβίνου

 σχολιασμοί από τη soniaTexarheia